E                                             DM                    E

بسکه اشتباه امکه                         هستی خو تباه امکه

E                                           DM                    E

زندگیم ا دست امدا                        وا خودم گناه امکه

G                                             AM

از خودم جدا بودم                         وا غم آشنا بودم

E                                                 F

هرچه نیشه نوشم بو                      درد بی دوا بودم

E                                  DM                    E

رنگ ورو خو زرد امکه                وا خودم نبرد امکه

E                                   DM                    E

وا خو وجوونی خو                       مبتلای درد امکه

G                                             AM

از یاد همه رفتم                            از چشم همه کفتم

E                                                 F

دائم نیله بو بختم                           تا ر و تیره بو بختم

E                                            DM                E

وقتی انتظار اتنی                         همدلی کنارت نی

E                                      DM               E

تو خزون دل مرده                        امید بهار اتنی

G                                             AM

چه بد وچه خوب امکه                   رفتم و غروب امکه

E                                                 F

هر چه گفتنی هسته                      شروند جنوب امکه

E                                          DM             E

حرف آخرم اینن                          دنیا ارزش اینینن

E                                       DM                    E

وا یه سایه فرق اینی                     آدمی که غمگینن